eerste werkdagen

donderdag 7 februari 08

Eerste dag in het ziekenhuis! Ik heb echt niet vast kunnen slapen, want ik vond het wel spannend en ik wou zeker zijn dat ik op tijd wakker was. Er was nog geen fiets ter beschikking, dus ben ik te voet gegaan. 45 minuten stappen en ik was een uur ervoor vertrokken, dus mooi op tijd voor mijn eerste dag. Er stond al een massa mensen aan de loketten. Er zijn drie loketten, 1 voor algemeen onderzoek, 1 voor kinderen en 1 voor speciale posten, low vision en orthoptics, dispensing (de opticien, zeg maar) en contact lenzen. Deze week werk ik op ‘refractie’, een onderdeel van algemeen onderzoek. De andere afdelingen zijn: Low Vision, pediatrie, minor operation theatre (kleine hechtingen e.d. gebeuren hier) en het operation theatre, waar de grote operaties (90% cataract) gebeuren.

Eigenlijk bestaat het ziekenhuis uit twee delen: het niet-betalend en het betalend deel. Natuurlijk komt iedereen naar het niet-betalend deel, ik vraag me af waarom… Niet-betalend kost wel iets, 20 Rs, maar dat is dus maar 20 cent! Dit komt omdat het HEH gesponserd wordt door Oogzorg Wereldwijd, de organisatie die het ziekenhuis heeft opgericht in maart 1992. Inderdaad, volgende maand bestaat het ziekenhuis 15 jaar en er gaat een feestje zijn! Er gaan ook mensen van OW komen, ik ben benieuwd!

Bijna alle gevallen die ik vandaag heb gezien, waren speciaal. De bijzonderste waren een jongetje dat geopereerd was voor cataract en dus geen lenzen meer had. Zijn brilletje had glazen van meer dan +16! Zijn ogen waren enorm groot achter die bokalen. Een andere hele bijzondere was een jongen die zijn lenzen naar boven opzij verschoven waren, lensluxatie heet dat. Je kon het heel mooi zien met de microscoop. De jongen kon gelukkig nog redelijk goed zien, omdat hij nog door zijn lens keek.

Het is wel heel druk, er zitten constant mensen te wachten, meestal komen ze niet alleen en vermits ze hier geen wachtkamers hebben, zitten ze op een bank in het onderzoekskabinet… Kwestie van er wat druk op te zetten! Er was zelfs een vrouw (ik denk zelfs dat ze jonger was dan ik) die haar kindje borstvoeding gaf terwijl ze moest wachten J Maar Nabin laat zich helemaal niet opjagen omdat die mensen daar zitten. Het probleem is alleen dat het dan heel lang duurt voor je middagpauze kan nemen (13 of 14 uur ’s middags).

Het was de bijna-laatste dag van het Hollandse meisje, Angelica noemen ze haar hier, omdat dat haar officiële naam is, maar eigenlijk heet ze Marrit. Haar roepnaam, zo noemt ze dat… Tjah, Hollanders… :pJ. Ze had een superlekkere taart laten maken tegen vandaag (in Nepal weet je nooit;) in een ‘German Bakery’, zoals er hier wel meer als tien zijn. Ik mocht achterop haar fiets zitten om terug te rijden en ik ben er dus achter gekomen dat ik mij toch wel al enkele keren in’t zak heb laten zetten (OK, misschien telkens wel maar voor 30 cent, maar dat loopt wel op: internet, taxi, fruit, …). Ik ga ook proberen wat meer af te bieden, maar daarvoor moet ik eerst weten wat een goede prijs van iets is. De mensen vinden dat hier toch normaal als je afbiedt en als je het heel vriendelijk laat overkomen met een brede glimlach, is dat zeker geen probleem.

vrijdag 8 februari

Vandaag met de fiets naar het werk. LINKS RIJDEN… Niet gemakkelijk! Mijn reflexen zijn verkeerd. Maar nu begrijp ik waarom ze hier altijd toeteren: het betekent gewoon ‘blijf waar je bent’ zodat ze voorbij kunnen steken;) Onderweg heb ik ontbeten in een bakery. Raar, het kost hier evenveel om uit te gaan eten dan in mijn lodge, dus ’t zal afkicken worden wanneer ik terug ben! Dat is zo relax! In het ziekenhuis was het kalmer vandaag, maar blijkbaar is dat elke vrijdag, misschien omdat zaterdag de rustdag is. Zondag is dan ook meestal drukker. De mensen van het hospitaal zijn echt super, beter dan de toeristenjagers in Lakeside, het deel van Pokhara waar ik zit… Savitri had een nieuwe sari (ja, Sari, ik word hier verplicht om aan u te denken :p) gekocht en aangetrokken. Volgende week mag ik met het Hollandse meisje bij haar thuis eten. Savitri’s man studeert recht in Leuven en ze,was er al eens op bezoek gegaan, dus ik heb al veel met haar gepraat. Het is hier heel normaal dat de mannen lang weg van huis zijn om in het buitenland te werken, dus kan ze er wel goed mee omgaan, ze mist hem natuurlijk. Maar wat een vertrouwen! De meeste mensen kunnen ook niet anders, want in het buitenland verdien je veel meer en hier is heel veel werkloosheid.

Na het werk ben ik naar ‘Mahendra Pul’, de plaatselijke markt gegaan. Geen andere toeristen te zien, ook wel eens leuk. Toch is er niet zoveel verschil met Lakeside, wel drukker, maar de mensen zijn ook heel arm en de kraampjes zijn hetzelfde. Het is ook geen echte markt, het is eerder een brede winkeltjesstraat waar nog auto’s rijden en net naast het voetpad staan dan kraampjes, wat de weg versmalt en het verkeer vertraagt (getoeter, getoeter). En dan lopen er nog eens een paar koeien op die straat J Crazy! Naar ’t schijnt, krijg je 25 jaar cel als je een koe aanrijdt en die sterft! Gelukkig heb ik maar een fiets en ben ik niet zo’n snelheidsduivel ;). ’s Avonds ben ik wat aan het meer gaan zitten, gewoon wat bekomen. Het was ook stralend weer! Wel een truitje, maar toch bijna 20°. Zoals elke dag dat ik hier al ben geweest – zalig. Pokhara is omring door bergen dus ook het uitzicht is de moeite.

Ik kwam dan terug het Canadees-Australisch tegen die op dezelfde bus zaten van KTM naar hier. Ze wisten nog dat ik ging werken in het ziekenhuis, toppi.

Dan kwam er een Nepalese trekkersgids een praatje maken en ik ben er dan maar ineens iets mee gaan eten. Hij was wel overvriendelijk… En dan trakteerde die!? Verdacht… Dus dan heb ik er maar mee gekapt, want dat kan niet anders als andere bedoelingen hebben, toch? Vooral omdat die u altijd de indruk willen geven van vrienden te zijn, maar die doen té hard hun best, FOUT… en vermoeiend! Gisteren juist hetzelfde voor gehad en dan trakteerde die ook, op thee. Ze gaan dan wel naar de minst aantrekkelijke bar, logisch, maar toch...

Morgen een dagje vrij, ik zal nog wel zien wat ik doe (dat is hier toch de gewoonte)!

Groetjes x

PS: Het bericht bij de foto's hieronder is omgewisseld. Zoals je ongetwijfeld wel zelf al doorhad ;)