Hot springs

!!!!!! VANAVOND 19u "Belgische TV" (ik denk dus op 1 of canvas) een programma over het Himalaya Eye Hospital !!!!!!!!! Opnemen mag zeker! Jammer dat ik het zo laat pas weet...


zondag 23 maart tot donderdag 26 maart - in het HEH

Nabin is terug! Hij was twee weken in India voor Low Vision training. Meteen erin gevlogen, want zondag, de eerste dag van de week, is altijd de drukste. Alle speciale cases konden weer naar de specialist (de optometrist dus;) doorgestuurd worden. De anderen die de gezichtsscherpte opmeten en de correctie bepalen zijn oftalmologische assistenten en zij zijn opgeleid voor veel meer – kleine hechtingen en ingrepen, operaties voorbereiden en assisteren, de patiënten verzorgen – waardoor ze minder gespecialiseerd zijn in correcties van ogen opmeten.
Daarbuiten heb ik met Nabin een plan uitgewerkt om de afdeling ‘orthoptics’* te verbeteren. *Orthoptics kan ik niet heel precies definiëren, maar alle gevallen met klachten van hoofdpijn en oogpijn of dubbel zicht of problemen voor lang nabijwerk en waarbij de ogen gezond zijn, dus de oorzaak is geen oogziekte. In dat geval wordt een patiënt naar orthoptics doorgestuurd waar scheelziendheid wordt nagekeken, het vermogen om ver en nabij scherp te stellen, het vermogen om te convergeren (ogen naar binnen te draaien, wat gebeurt bij nabij kijken), … Zo kunnen tekorten in de reserves opgespoord worden en dan weggetraind door visuele training (door oogoefeningen), wat vooral bij kinderen een grote kans op succes heeft, omdat de ogen nog in ontwikkeling zijn en voor hen is een goede oogsamenwerking ook belangrijk omdat zij naar school gaan.
Samen met mijn cursus en zijn boek hebben we een diagnoseplan opgesteld en bijhorende oefeningen om de ogen te trainen.

Dan was er ook een man wiens oog ze hadden weggehaald omdat het pijnlijk blind was. Deze kwam nu voor een protheseoog. Zoveel mogelijkheden! En hier hebben de mensen alleen maar bruine ogen, gelukkig. Hij heeft er wel heel veel zitten passen, alsof hij nieuwe schoenen kwam kopen:)

vrijdag tot zondag – Tatopani

Een laatste keertje op screening camp! En wat voor één… Meer dan 600 mensen, 67 cataractpatiënten op de bus gezet en zelfs de apotheekjongen was mee, dus ook massa’s mensen werden geholpen voor oogziektes en –kwaaltjes van A tot Z. Buiten dit was ook de locatie fantastisch. Adembenemend mooi, ver weg tussen hele hoge, steile bergen met een prachtige zuivere rivier waar de dorpsjongens in zwommen en vis probeerden te vangen. Het water was ook zalig om een beetje pootje te baden, want het was een bak- en braaddag, ook hier in de bergen. De weg was wel heel lang, vandaar dat we een dag voor het screening camp moesten vertrekken. Het eerste stuk was prachtig, we konden het Phewa meer zien van heel hoog en ver weg tussen de bergen. We bleven overnachten in een stadje (Beni) dat bekend staat voor de ‘natuurlijk mooie meisjes’ want in Pokhara dragen ze iets te veel make-up. Ok ja, ik zat met 5 mannen in de auto, vandaar dit gespreksonderwerp. Beni staat ook bekend om de “grote” huizen (relatief natuurlijk), die ze kunnen bouwen met het geld dat hun man, die in Europa werkt aan het minimumloon, hen stuurt. De Nepalezen in België leven dus met 4-5 op één kamer en proberen zoveel mogelijk op te sparen, vergeet niet dat 80% hier minder dan 2 euro per dag verdient! Maar in Beni dus kreeg ik een PIEPKLEIN kamertje, plaats voor een bed. No problem! De volgende ochtend verdergegaan, maar de uitbaatster van het hotelletje wou ook mee, want ze is lid van de Lion’s club die dit screening camp sponsert… Jammergenoeg was ze niet al te mager én zaten we nu met 7 in een auto voor 5. De smalste (Basanta) vanvoor gaan zitten tussen de chauffeurs- en de passagierszetel opeen rugzak. The Nepali way! Maar dan kwam daar nog eens bij dat de weg – correctie “highway”– VRESELIJK was. Gemiddelde snelheid: 20km/h, zonder overdrijven. Geen asfaltweg, overal putten en stenen en zo voor 2 uur. Balen! Gelukkig is het hier een mooi land! Aangekomen in het dorpje, iets voorbij Tatopani, was de openingsceremonie al begonnen… Wij van het HEH moesten ook vooraan gaan zitten en kregen een bloemenketting en een thika (stip op voorhoofd). Een hele dag drukte en na het screening camp bleek dat er enkele mensen de volgende dag terug gingen komen omdat ze dachten dat het een tweedaags screening camp was, dus zijn we in het dorpje blijven overnachten, al aankloppend aan de huisjes of er slaapplaats was. Ik meteen raak:), de rest heeft nog een tijdje mogen zoeken… De volgende ochtend waren de enkele mensen al gescreend wanneer ik goed en wel klaar was. Tijd dus voor dé tatopani. Tato = warm, pani = water. Natuurlijke warmwaterbron! Een groot ondiep aangelegd bad waar we even moesten wachten wanneer het ‘vrouwentijd’ was en dan tussen een massa Nepalese vrouwen het water in, op de hurkjes. Deze Tatopani (er zijn er verschillenden) is niet de toeristische, dus ik viel nogal op als bleekscheet en dan bleek nog eens dat een badpak hier helemaal vreemd is. Alle vrouwen droegen shorten tot aan hun knie en dan hun BH of onderlijfje. Onopvallend wezen was dus geen optie. En uitleg dat ik gekregen heb! Allemaal onverstaanbaar weliswaar, maar ik heb begrepen dat je na 10-15 min uit het water gaat, een mega-plastieken zak over je heen moet trekken al hurkend zittend (jaja, weeral en dat is echt mijne sterkste kant ni ;) en dan… zweten. Het geloof is dat een kuur in de Tatopani je kan verhelpen van ziektes. Ik vond het een zalig saunagevoel en achteraf in de auto was ik helemaal zuiver en ZEN!


En voor de rest...
Even kort en feitelijk :
De overige dagen waren de laatste in het ooghospitaal, de papa is vrijdag goed (met wat vertraging weliswaar - Nepali way) aangekomen met Hilde. Sightseeing Pokhara op twee dagen met de scooter - super (aan het westerse ritme weliswaar... moet ik weer helemaal inkomen, niet teveel op een dag zit er nu wel nogal in). vandaag zijn we terug in Kathmandu - en opnieuw CHAOS. Het zijn voor de eerste keer verkiezingen donderdag, dus heel het land staat wel in rep en roer, maar KTM toch net iets meer...

Uitgebreid verslag volgt, ik ben nu gewoon nog even heel hard aan het genieten van de laatste dagen, want ik ben terug voor jullie de cucaracha hebben gezongen !

xyz
liesbet 8)